جمعه, 01 آبان 1394 ساعت 06:12

ده نکته برای اینکه با اسبتان رابطه ای موفقیت آمیز داشته باشید!

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

هر رابطه ای برای اینکه پایدار و لذتبخش بماند نیاز به مراقبت دارد. رابطه انسان و اسب هم از این قاعده مستثنی نیست. در رابطه شما با اسب تان، این شما هستید که قدرت و اختیار بیشتری در دست دارید و باید کمک کنید تا این دوستی هرچه بهتر پیش برود. برای این منظور، نکاتی هست که می تواند به کمکتان بیاید.

نکته اول: تفاوت ها را بپذیرید

"کمک، باید فرار کنم! هرچه زودتر!" غریزه فرار یکی از رفتارهای اصلی اسب است تا بتواند از خطر بگریزد. اما رفیق خوب نباید هروقت احساس ناراحتی می کند پا به فرار بگذارد، این وظیفه ماست که ترس هایش را از بین ببریم. اسب با انسان متفاوت است و همین تفاوت است که باعث جذابیت این رابطه می شود. هرچه بهتر بتوانیم طرف مقابلمان را درک کنیم و یادبگیریم که غرایز او را بفهمیم، رابطه ما بهتر می شود. رفتار پر از ترس اسب مغرضانه نیست، بلکه یک واکنش طبیعی برای حفاظت از خودش است. اگر بتوانیم این احساس را در اسب ایجاد کنیم که ما از او حفاظت می کنیم، به ما اعتماد می کند و دیگر از هر فرصتی برای فرار استفاده نمی کند. با این حال حتی وقتی به ما اعتماد می کند، باز هم اسب حیوانی است که به طور طبیعی در گله به سر می برد. در موقعیت های هراس آور نیز همواره به گله می پیوندد. درست همانطور که ما انسان ها برای اینکه احساس خوشبختی کنیم نیاز داریم که در اجتماع باشیم، اسب هم به عنوان حیوانی که زندگی جمعی دارد نیاز دارد که با هم نوعانش در ارتباط باشد. ارتباط منظم با اسب های دیگر، امکان ایجاد پیوند های اجتماعی را برای اسب فراهم می کند. اسب یک ورزشکار پر استقامت است. حیوانی است که در استپ زندگی می کند، بنابراین عادت دارد که حدود 16 ساعت در روز در آن بگردد. ما می توانیم از این علاقه اسب برای پیش بردن رابطه و محکم کردن پیوندمان مان بهره ببریم.

 

نکته دوم: احترام باید دو طرفه باشد!

اگر طرف مقابلمان را با تمام تفاوتهایش بپذیریم، اساس یک رابطه خوب بنا شده است. اینگونه می توانیم رابطه مطلوبی را با اسبمان شکل دهیم. ما باید یاد بگیریم که به اسبمان احترام بگذاریم، و این باعث می شود او هم یاد بگیرد که به ما احترام بگذارد. بر خلاف روابط انسانی که باید از همه جهت بر اساس مساوات و برابری باشد، در رابطه انسان با اسب جریان متفاوت است. ما در قبال این شریک ورزشی مان مسئولیم. احترام یعنی ثبات در رابطه با اسب. اسب باید بداند که چه کار باید بکند. خشونت و پرخاشگری در رابطه احترام نمی آفریند، بلکه در اسب ترس ایجاد می کند و باعث اختلاف و عدم هماهنگی در رابطه می شود. شکیبایی و اطمینان به هر دو طرف کمک می کند تا ترس های اولیه شان را از بین ببرند. قبل از اینکه خودمان را غرق در ماجراجویی سواری کنیم باید یاد بگیریم که چگونه رابطه ای احترام آمیز با اسبمان برقرار کنیم. اگر اسب در ارتباطات روزانه با ما احترام آمیز برخورد کند، در ورزش مشترک هم واکنش بهتری نشان خواهد داد. در هنگام ورزش نیز مانند روابط روزمره پاسخ دادن به احساسات او اهمیت دارد. بنابراین بهتر است حساسیت لازم برای درک رفتارهای اسبمان را داشته باشیم.

 

نکته سوم: با اسبتان در ارتباط باشید!

تنها از طریق برقراری ارتباط است که می توانیم همدیگر را درک کنیم. شیوه ارتباط انسانها با هم متفاوت از ارتباط انسان با حیوان است. چون اسب ها نمی توانند صحبت کنند، با زبان بدنشان با ما ارتباط می گیرند. حالات چهره اسب ها و حالت بدنشان می تواند خیلی چیز ها را به ما نشان دهند. اگر همواره و با دقت با اسب خود کار کنیم یاد می گیریم که حالات او را به سرعت و بطور صحیح تعبیر کنیم. حالت هایی مثل توجه کردن، خمیازه کشیدن، تهدید کردن، ترسیدن یا خستگی را کاملا می توان از روی حالت بدن اسب فهمید. اسب نه تنها در گروه همنوعان خودش می خواهد برتر از همه باشد، بلکه در مواجهه روزانه با انسان نیز سعی می کند رئیس باشد. ما با یک ژست مطمئن و زبان بدن منحصر بفرد می توانیم به او بفهمانیم که اینجا ما مافوق او هستیم. اگر این حیوانات نتوانند عشق را به درستی درک کنند ممکن است غیر قابل کنترل و خطرناک شوند. بنابراین ایجاد یک ارتباط پایدار و قوانینی برای احترام متقابل اهمیت زیادی دارد. در زمان برقراری رابطه با اسب نیز مانند زمان سواری با او این عمل ما است که منجر به عکس العملی از سوی او می شود. اسب باید به درستی هدایت شود تا بداند که دقیقا چه کار باید بکند.

 

نکته چهارم: به احساسات اسبتان پاسخ بدهید!

همانطور که ممکن است هر یک از ما روز بدی را پشت سر گذاشته باشیم، باید بپذیریم که طرف مقابلمان هم ممکن است چنین وضعی داشته باشد. در این شرایط همدردی و توجه لازم است. این امر هم در روابط بین انسانها و هم در ارتباط انسان با اسب لازم است. اگر ما عصبی باشیم اسب هم عصبی خواهد شد. هر اسبی متفاوت با بقیه است. بنابراین لازم است که با هر یک متناسب حال و شواهد عاطفی خودش برخورد کنیم. نباید با همه اسب ها یکجور رفتار کرد. سوارکاری یک کار حساس است. کیفیت نشستن روی اسب عامل مهمی است که تعیین می کند ما حرکت اسب را هدایت می کنیم یا باعث مختل شدن آن می شویم. تنها زمانی می توانیم بهترین تاثیر را روی اسب بگذاریم که نحوه نشستن متعادل، ریتمیک و راحت را یاد بگیریم. سواری موفق و پر احساس یک شبه اتفاق نمی افتد، زیرا ارتباط ما با اسب باید به تدریج شکل بگیرد و رشد کند.

راستی! سوارکارها نیز ورزشکارند و با تناسب اندام بهتر، می توانند وضعیت قرار گرفتن خود روی اسب را بهبود بخشند. طرز نشستن نادرست به علت ضعف عضلانی نه تنها باعث ایجاد مشکلاتی برای سوارکار می شود، بلکه باعث درد کمر اسب نیز می گردد.

 

نکته پنجم: رابطه پویا و متنوع داشته باشید!

یکنواختی آغاز سقوط یک رابطه است. تنوع باعث زنده و تازه ماندن رابطه می شود و هم به اسب و هم به سوارکار انگیزه می دهد. اما تنوع به چه معناست و چگونه می توانیم در رابطه با اسبمان تنوع ایجاد کنیم؟ اولین قدم این است که تشخیص دهیم اسبمان نیاز شدیدی به حرکت دارد. تنوع می تواند از نظر مکانی یا محتوایی در نظر گرفته شود. تغییر منظم مکان برای سواری، علاوه بر اینکه لذت بیشتری برای سوارکار و برای اسب به همراه دارد، بلکه باعث می شود رفتار اسب متعادل تر شود. از آنجا که در هر رابطه ای ممکن است گاهی کسالت و ملالت به وجود آید، بحث در مورد رابطه سودمند خواهد بود. این مباحث به سازمان دادن به رابطه کمک می کند و انگیزه های جدید ایجاد می نماید. می توانید با یک سوارکار مجرب در این زمینه صحبت کنید؛ این کار می تواند برای شما و اسبتان سودمند باشد.

 

نکته ششم: رابطه باید پیشرفت کند!

در شروع هر رابطه، همه چیز عالی به نظر می رسد. اما روزمرگی معمولا پس از مدت کوتاهی پدید می آید. و همه چیز عادی و پیش پا افتاده می شود. انتظارات زیاد از طرف مقابل باعث می شود رابطه پر فشار و خسته کننده شود، و دشواری هایی که در هر رابطه ای وجود دارد باید با همکاری هر دو طرف برطرف شود. به ویژه در مورد ورزش، داشتن انتظارات بیش از حد می تواند جلوی رشد مثبت را بگیرد. با اینکه سوارکاری به طور کلی یک ورزش فردی بشمار می رود، اما ما انسان و اسب را در این ورزش به عنوان یک تیم در نظر می گیریم. در این مشارکت، ما به عنوان کسی که در مقابل هم تیمی اش مسئول است، نمی توانیم او را مثل یک ماشین روشن و خاموش کنیم. اسب همیشه در حرکت است و نیاز به تمرین و ورزش روزانه دارد. هوشمندی و حساسیت در برخورد های روزانه اساس پیشرفت در ورزش است. ما و اسبمان هر دو با هم باید آموزش ببینیم و بالا نبودن انتظارات ما حائز اهمیت است. باید همیشه به یاد داشته باشیم که ملالت و کسالت ممکن است در روند پیشرفت ورزشی اتفاق بیفتد. اما با صبر و شکیبایی می توانیم با مشکلات کنار بیاییم. با سیاست "گام به گام" رابطه باید همواره در جهت دستیابی به اهداف کوچک پیش برود. در پیگیری اهدافمان در رابطه، باید اطمینان یابیم که هر دو طرف می توانند پیشرفتی به میزان متفاوت داشته باشند که با استمرار رابطه به تعادل برسد. داشتن انتظار و توقع بیشتر یا کمتر از حد از طرف مقابلمان باعث دلزدگی و نارضایتی از رابطه می شود. یک کارشناس با تجربه می تواند به ارزیابی عملکرد شما و عملکرد اسبتان کمک کند.

 

نکته هفتم: به قوانین احترام بگذارید!

پایه و اساس یک رابطه خوب، قوانینی است که هر دو طرف روی آن توافق کرده باشند. عدم صداقت و ارتباط نداشتن با هم غالبا منجر به شکست یک رابطه می شود. ما نیز در ارتباط با اسبمان باید قوانینی داشته باشیم که تضمین کننده جذابیت ورزش سواری در درازمدت باشد. نظم و قاعده در برخورد با اسب برای جلوگیری از وقوع حادثه اهمیت دارد. باید نحوه صحیح تیمار کردن و زین کردن و همچنین سوار کردن اسب در تریلر را یاد بگیریم. امنیت در درجه اول از طریق یادگرفتن طرز رفتار با اسب حاصل می شود، و آموزش مناسب اولین گام در این راستا بشمار می رود. برای جلوگیری از بروز حادثه باید تجهیزات مناسب برای خودمان و اسبمان داشته باشیم. استفاده از کلاه ایمنی باید الزامی باشد، به ویژه برای سوارکاران تازه کار. تجهیزات اسب نیز – مثل زین و افسار – باید متناسب بوده و کارکرد درست داشته باشد. ما به عنوان انسان شریک در این رابطه موظفیم بطور واضح به شریکمان بگوییم کجا برود، زیرا اسب فقط می تواند درست و نادرست را از هم تشخیص دهد. او توانایی درک جزییات را ندارد.

 

نکته هشتم: اهداف کوچک را با هم بدست آورید!

هماهنگی کامل در یک رابطه از طریق اعتماد بی چون و چرای طرفین به هم، نشان داده می شود. هر دو طرف باید با هماهنگی کامل با هم کار کنند. یکی از نشانه های هماهنگی انسان و اسب، تبعیت کامل اسب از انسان است که در ظریف ترین ارتباطات و همچنین زبان بدن هر دو طرف بروز می کند. تربیت اسب باید در جهت ایجاد و رشد توانایی های جسمی و ذهنی او به عنوان بخشی از استعداد ذاتی اش باشد. اگر ما و اسبمان در این راستا حرکت کنیم، کار سیستماتیک در کنار بهره گیری از معیارهای آموزش مراکز آموزش کلاسیک سوارکاری می تواند برایمان سودمند باشد. هر ورزشکاری برای رسیدن به کمال نمی کوشد، اما اسب زمانی به رضایت می رسد که جلوی حرکتش گرفته نشود. در روند پیشرفت تدریجی همراه با اسبمان همواره باید به یاد داشته باشیم که یک شبه نمی توان به جایی رسید. باید از مربیان شایسته ای که از ما و اسبمان پشتیبانی می کنند و ما را ترغیب به پیشرفت می کنند کمک بگیریم. قدم به قدم!

 

نکته نهم: به فاصله ها احترام بگذارید!

فاصله فقط در مورد ارتباطات انسانی حائز اهمیت نیست؛ حتی در رابطه با اسبمان نیز باید به فاصله احترام بگذاریم. ما مسئولیم که مراقب باشیم اسبمان به اندازه کافی ورزش کند و در میان هم نوعانش زندگی طبیعی داشته باشد. در نظر گرفتن روز استراحت خلاف طبیعت اسب است و نباید اسب بیکار باشد. با این حال نیازی نیست که ما هر روز با اسبمان کار کنیم. اسب به عنوان حیوانی که در استپ زندگی می کند در اصل به زندگی وحشی عادت دارد. در سیستم های ساختمانی (فضای بسته) باید این ویژگی طبیعی اسب نیز در نظر گرفته شود. اسب ها به راحتی می توانند با تغییر دما سازگار شوند. این شرکای دوست داشتنی ما عاشق هوای تازه و نور زیاد هستند. مربی سوارکاری ما می تواند برایمان توضیح دهد که چطور می توانیم اسب را به روش انسانی نگهداری کنیم.

 

نکته دهم: مشورت کنید!

چه کسی تا به حال این را تجربه نکرده است؟ هر رابطه ای می تواند با مشکل مواجه شود. رابطه ممکن است دچار رکود شود یا پسرفت کند. در چنین شرایطی بهتر است با فرد با تجربه ای با فاصله کافی مشورت کنیم تا از پیشنهادات و پشتیبانی عملی او بهره ببریم. در تربیت اسب ممکن است گاهی وضعیت بحرانی پیش بیاید. اما این امر نباید باعث نا امیدی شود، زیرا یک مربی حاذق می تواند به کمک ما بیاید.

با اینکه ما در رابطه با اسبمان از نظر جسمی طرف ضعیف تر بشمار می رویم، اما از نظر روحی و فکری از او قوی تر هستیم و بنابراین بهبود دادن رابطه بر عهده ماست: اسب که شریک ماست تنها می تواند به خواسته های ما پاسخ دهد. اگر او با خشم واکنش نشان دهد معلوم است که از ما اشتباهی سر زده است. در ارتباط با اسب، این نکته بسیار مهم است که در پس هر مشکل ابتدا خود را مقصر بدانیم، ما به عنوان انسان می توانیم بیندیشیم که کجای کار نادرست بوده است، اما اسب قادر به این کار نیست. از این نظر، با اسب خود مهربان باشید!

اختصاصی سایت آندریا ماریا زیلینگر

استفاده از مطالب سایت فقط با ذکر منبع مجاز است.

 

بازدید 3629 بار آخرین ویرایش در پنج شنبه, 30 مهر 1394 ساعت 19:54

سایت های ما

        فروشگاه انسینا                           نشریه دنیای اسب

                                   

تماس با من

        تلفن  : 09125031546

        ایمیل : این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید  

 

درباره من

خانم آندریا ماریا زیلینگر مربی تربیت اسب و آموزش سوارکاری حرفه ای در ایران هستند که بطور خاص در رشته درساژ فعالیت می کنند .                           ایشان همچنین نمایندگی برندهای معتبر لوازم سوارکاری را در ایران بر عهده دارند .